الف . امتحان منى با آب در اين روش ، قبل از ورود مايع منى مرد به واژن زن در هنگام جماع ، مايع منى مرد و ترشحات واژينال خارج شده از زن « 1 » را جداگانه در ظرف آبى مىريزيم . ترشحات فردى كه روى ظرف آب قرار گيرد و ته‌نشين نگردد ، نشانه خامى و سردى آن مايع بوده و آن فرد سبب نازايى است . حكيم ارزانى مىنويسد : . . . منى زن و مرد را جداگانه در ظرف آبى بريزند . آنكه روى سطح آب پهن و پراكنده شود و بايستد و فرو ننشيند ، نشان مىدهد كه عقر از آنِ صاحب اوست . « 2 » ب . آزمايش با جوانه گياهان در اين روش ، بوته كاهو يا كدويى را با ادرار هر يك از زن و مرد مدت زمان كوتاهى آبيارى مىكنيم . بوته‌اى كه رشد نكرده و خشك شود نشان دهنده گرمى و حدّت ادرار فردى است كه موجب نازايى است . همچنين ، مىتوان هفت دانه گندم ، جو يا باقلا را به طور جداگانه در ظروف سفالى ريخت و به مدت يك هفته ادرار زن و مرد را روى هر يك از آن دو ظرف ريخت ( يك ظرف با ادرار زن آبيارى شود و ديگرى با ادرار مرد ) . در انتها ، دانه‌هايى كه جوانه نزنند مشخص كننده فرد نازا هستند . در روش ديگر ، مىتوان كيسه پارچه‌اى بسيار كوچكى را از تخم حلبه ( شنبليه ) پر كرد و در آن را كاملًا بست تا زن بتواند در ابتداى دوران قاعدگى آن را در انتهاى واژن خود قرار دهد . پس از گذشت سه روز ، بايد كيسه را خارج كرد و دانه‌ها را كاشت . در صورت رشد دانه‌هاى حلبه ، سلامت دستگاه تناسلى زن آشكار مىشود . ج . آزمايش با بخور و گياهان داراى بو در اين روش ، زن بايد كمى پس از ادرار كردن و تخليه كامل مثانه ، با

--> ( 1 ) . احتمالا منظور ترشحات فاز تحريك‌پذيرى است . ( 2 ) . طب اكبرى ، ج 2 ، رويه 79 .